یادداشت‌های داوینچی

زندگی روزمره یک نقاش و ریاضیدان جوان

بی تو خان آخرین چگونه بگذرم ...

چون شبا توی اتاق خودم نیستم و بالا میخوابم، دسترسی م به وبلاگ کمتر شده، بالا هم که به دلایل گوناگون نمیتونم تمرین آواز کنم، به خاطر همین شبا هیچ غلطی نمیتونم بکنم به جز اینکه توی اینستاگرام بگردم. .... دیشب که داشتم توی اینستاگرام چرخ میزدم به آهنگایی که مردم توی دورهمی‌های شب یلدا خونده بودن یا کارهایی که توی پیج خوانندگان تازه کار ( خوانندگان اینستاگرامی ) خونده بودن گوش میدادم ... با خودم میگفتم اینا چطور روشون میشه کارهایی اینقدر ضعیف و معمولی رو هی منتشر میکنن ... 
چطور با شونصدتا سلبیرتی عکس گرفتن و شونصد جا اجرا کردن و با استاد فلانی کار مشترک انجام دادن ولی من هی تردید میکنم و میگم هنوز آماده نیستم، حتی برای فرستادن یه نمونه صدا برای استاد فلانی هم تردید دارم ... چرا اینا شونصدتا دوست نوازنده و آهنگساز و اینا دارن که باهاشون کار کنن ولی من تنهای تنها موندم و اگرم چیزی ضبط کنم بدون ساز خواهد بود ؟ 
نه همتی دارم که بشینم یه ساز یاد بگیرم و نه پولی دارم که کلاس ساز برم و نه دوست نوازنده ای دارم که ساز بزنه و من بخونم. پاکو هم که سبکش گیتار کلاسیک هست و به درد همراهی آواز نمیخوره ...  البته شایدم من از انتقاد و مقایسه می‌ترسم ... شاید هنوز اون اعتماد به نفس و بیخیالی رو ندارم ... که بتونم توی صفحه اینستاگرامم صدای خودم رو بزارم ... آخه حرصم از این می گیره که دختره حتی متن ترانه ای که هایده میخونه رو هم درست و حسابی بلد نیست، گرچه صداش قشنگه ولی کلن آهنگ رو کن فیکون کرده و یه جور دیگه میخونه ... فقط به خاطر اینکه یه پیانیست همراهی ش میکنه هیشکی متوجه داغون شدن ملودی و آهنگ نمیشه ... همه کامنتاش دارن ازش و صداش تعریف میکنن ... 
تازه این موردی بود که صدای خوبی داره و نسبتا قابل تحمل میخونه ... بعضیا حتی اون صدای قشنگ و قوی رو هم ندارن ... ولی بازم توی اینستاگرام از خودشون ویدئو میزارن ... واقعا بعضی دخترا شرایطشون از من پسر بهتره ...کافیه دختر باشی و یه کمی خوشگل باشی ... دیگه کسی توجه نمیکنه که چقدر بد میخونی ... هیشکی به صدا توجه نمیکنه ... همه به ظاهر و تصویر توجه میکنن.... هیشکی جرأت نمیکنه بدون ساز بخونه .... 
وقتی اینا رو می بینم به خودم افتخار میکنم که میتونم بدون ساز بهتر از خیلیا بخونم ... خوشحالم از اینکه استاد آوازی دارم که سر کلاس از ساز استفاده نمیکنه و همه شاگرداش عادت دارن به اینکه بدون ساز هم دقیق و درست بخونن ... درسته که یه مدتی طول میکشه تا من به همراهی با ساز عادت کنم ولی در عوض اونایی که بدون ساز خوب میخونن، با ساز میتونن خیلی بهتر بخونن ... ضمن اینکه صدای ساز باعث میشه حتی اگه ضعفی توی خوندن هست، پنهان بشه. 
البته مردم عادی نمیفهمن ... وگرنه یه موزیسین خیلی زود میتونه بفهمه که یه خواننده یا نوازنده چقدر بد میخونه یا بد مینوازه ... در مورد نوازندگی ساز شاید من اشکالات رو نفهمم ولی فرق بین ساز زدن فوق العاده عالی و ساز زدن معمولی رو به طور ناخودآگاه متوجه میشم چون گوشم به صدای بهترین سازها با اجرای بهترین نوازنده های تاریخ موسیقی ما آشناست ... گوشی که ساعتها صدای ساز جلیل شهناز، فرهنگ شریف و محمدرضا لطفی و ... رو شنیده ... گوشی که صدای سه تار احمد عبادی رو شنیده ... حتما تفاوت یه نوازنده معمولی با نوازنده ای که نزدیک به این اساتید مینوازه رو تشخیص میده ...  حتی یه بار این اتفاق افتاد ... من برای اولین بار صدای سه تار بهداد بابایی رو شنیدم ... خیلی خوشم اومد ... کنجکاو شدم که چرا ایشون اینقدر خوب سه تار میزنه ... بعدش که توی گوگل جستجو کردم، فهمیدم واقعا نوازنده خفنی هست ... 
ولی نمیدونم چرا در مورد صدای خودم یا مثلا کوک کردن ساز اینقدر گوشم دقیق نیست ... وقتی چهارشنبه سر کلاس روی نت لا میخواستم تحریر بزنم ... همکلاسیم گفت که کمی پایینتر از نت اصلی گرفتم ... استادمم گفت که در حد یکی دو کُما پایینتر بوده ... خب چرا من نمیفهمم این یکی دو کما پایینتر بودن رو ؟ ( هر کُما یک نهم پرده س ) یا مثلا هر چی سعی میکنم نمیتونم بفهمم که آیا تحریرهام روی همون نت بوده یا تحریرهام پایین افتاده یا نه ؟ وقتی یه کشش معمولی باشه مث هاااااااااااااااااا میفهمم نت ش درسته یا نه ... ولی وقتی تحریر زده بشه، دیگه نمیفهمم نت ش با اون کشش یکسان بود یا نه ... مگر اینکه دیگه نیم پرده بالاتر یا پایینتر بره که گوشم متوجه تغییر در شفافیت صدا بشه. 
یا مثلا هنوزم نمیتونم حتی گیتارم رو خودم با گوش کوک کنم ... فقط اگه یه آهنگ آشنا با همون گیتار بزنم، میفهمم که گیتار کوک هست یا نه ... اگه کوک باشه، صدا یه کیفیتی داره که میفهمم ... ولی وقتی ساز کوک نباشه، ملودیا یه کمی تغییر میکنه و زشت میشه. ولی نمیتونم بفهمم که کدوم سیم بد کوک شده یا کدوم نت اشتباه بوده ... 
شایدم هنوز خیلی زوده که گوش من مث گوش استادم یا گوش یه نوازنده حرفه ای قوی بشه ... بعدشم فقط کسانی دیدم با گوش کوک میکنن که شغل و حرفه شون نوازندگی هست یعنی شبانه روز با ساز سروکار دارن ... البته من اگه یه آهنگی رو شنیده باشم و یه نفر بخونه یا بنوازه و اشتباه کنه میفهمم ولی اگه یه نت نواخته بشه و ژوست نباشه، نمیفهمم ... :( 
واقعا سئوالی هم که برای من مطرحه اینه که مردم این همه اعتماد به نفس رو از کجا میارن؟! چیجا بیسانادا!!
خیلی خیلی عجیبه اصن ... فک کنم یه جایی معدن اعتماد به نفس هست که میرن از اونجا میارن ... :)))
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
چایت را بنوش نگران فردا نباش ...
از گندمزار من و تو مشتی کاه می‌ماند
برای بادها

Designed By Erfan Powered by Bayan