یادداشت‌های داوینچی

زندگی روزمره یک نقاش و ریاضیدان جوان

یادآوری بیهوده

شانس ما رو می‌بینی ... آدمای دیگه روز تولدشون سوپرایز میشن ... 

ما باید سه چهار روز بعدش به این نتیجه برسیم که یا طرف یادش رفته یا اصن براش مهم نبوده ... 

من که نمیتونم برم به کسی بگم آهای چرا تولد من یادت رفت ... خودش باید بفهمه


ناامیدی بزرگیه، مخصوصا وقتی قبلش از فلانی انتظار داریم، یا تصور میکنیم چه کار میکنه چی میگه و اینا :(
نه آخه یاس،  یه آدمایی بهم تبریک گفتن که اصن انتظار نداشتم به یادم باشن ... 
بعدش اونی که فکر میکردم اولین نفر باشه، آخرین نفر هم نبود ... 
اینطور هم نیست که توقع بزرگی داشته باشم، نه فقط یه تبریک خشک و خالی میخواستم ... 

ببین حتی ف هم بیاد الان بگه تولدت مبارک من جوگیر نمیشم که فکر کنم نظرش تغییر کرده یا دوستم داره. 
تبریک تولد که دیگه این حرفا رو نداره. آدم حتی به هم دانشگاهی ش هم ممکنه تبریک بگه. 
من حتی تو اینستاگرام بعضی وقتا به آدمایی که نمیشناسم هم تبریک گفتم چه رسد به آشنایان 

ولی در کل نوشتم که یادم بمونه وگرنه برام مهم نیست ... 
اونی که تبریک میگه آدمو شاد میکنه و یه تصویر خوب ازش توی خاطر من می‌مونه. 
اونی که یادش رفته یا اهمیت نداده، آدمو سرد میکنه از محبتی که بهش داشته 
نه اینکه کلا فراموشش کنم یا ازش ناراحت باشم، سرد میشم، مأیوس میشم. 
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
چایت را بنوش نگران فردا نباش ...
از گندمزار من و تو مشتی کاه می‌ماند
برای بادها

Designed By Erfan Powered by Bayan